السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
371
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
نيازمندند و آنها را به حالتى رها كرده كه بايد دست گدايى به سوى مردم دراز كنند . او شش برده داشت . . . » ادامه اين روايت همانند روايت پيشين است . ارجاعات گذشت : در روايت بيست و سوم از باب نوزدهم از ابواب مقدمات فرموده امام عليه السلام كه : « وقتى كه وفات پدرم فرا رسيد ، شروع به وصيت كردن نمود . . . » در روايت دوم از باب يازدهم از ابواب تخلى اين گفته كه : « براء بن معرور به ثلث از مالش وصيت كرد ، آنگاه آيه قرآن دربارهء قبله نازل شد و سنت بر ثلث قرار گرفت » و در روايت چهلم از باب نهم از ابواب احتضار فرموده امام عليه السلام كه : « فاطمه گويد : اى ابو الحسن عليه السلام ! چقدر زود و سريع است پيوستن من به خدا . آنگاه به صدقات خود و وسايل خانه وصيت كرد و به على عليه السلام وصيت كرد كه با امامه دختر ابو العاص بن ربيع ازدواج كند و او را در شب به خاك سپارد . » در روايت چهل و يكم فرموده پيامبراكرم صلى الله عليه و آله كه : « هركس هنگام مرگ نيكو وصيت نكند ، كاستى در مردانگى و عقلش خواهد بود . گفته شد : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! چگونه ميّت وصيت كند ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : هنگام مرگ كه مردم در اطراف او گرد مىآيند ، بگويد : خدايا ، آفريننده آسمانها و زمين . . . سپس به كارهاى خويش وصيت كند و اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه : « وصيت بر هر مسلمانى حق و لازم است و بر وى لازم است كه از وصيتش نگهدارى و اعلام كند . » در روايت چهل و دوم مانند آن . و در روايت چهل و سوم فرموده امام عليه السلام كه : « براى كسى كه مرگ را احساس كرد شايسته است عهد و پيمانش را با خدا محكم كند و وصيتش را تجديد نمايد . گفته شد : چگونه وصيت كند ؟ اى اميرمؤمنان عليه السلام ! على عليه السلام فرمود : بگويد : به نام خداوند مهر گستر و بخشنده بر همه موجودات در اين جهان و بر مؤمنان در دو جهان ، گواهى است از جانب خدا . . و وصيت كند آن گونه كه پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد . » و در روايت چهل و چهارم فرموده پيامبر صلى الله عليه و آله كه : « اى على ! هركس هنگام مرگ ، نيكو وصيت نكند ، آن سبب كاستى در مردانگى اوست و شفاعت او را در بر نمىگيرد . » و در روايات باب هفتم از ابواب نماز ميّت مناسب با اين بحث هست .